رفتن به مطلب
Added by Amir

Added by Amir

پرچمداران

  1. Hadiseh

    Hadiseh

    همکار انجمن


    • امتیاز

      27

    • تعداد ارسال ها

      1,233


  2. Gisoo

    Gisoo

    کاربر فعال


    • امتیاز

      11

    • تعداد ارسال ها

      2,264


  3. mahya619

    mahya619

    همکار انجمن


    • امتیاز

      8

    • تعداد ارسال ها

      2,450


  4. hipasos

    hipasos

    همکار انجمن


    • امتیاز

      3

    • تعداد ارسال ها

      241



مطالب محبوب

در حال نمایش مطالب دارای بیشترین امتیاز از زمان پنجشنبه, 1 فروردین 1398 در پست ها

  1. 1 امتیاز
    زندگیش اروم و بی دغدغه باشه
  2. 1 امتیاز
  3. 1 امتیاز
  4. 1 امتیاز
  5. 1 امتیاز
  6. 1 امتیاز
  7. 1 امتیاز
  8. 1 امتیاز
    تا تلاقی خطوط موازی
  9. 1 امتیاز
  10. 1 امتیاز
    راز کرم ابریشم
  11. 1 امتیاز
  12. 1 امتیاز
  13. 1 امتیاز
    افسانه آرابلا
  14. 1 امتیاز
  15. 1 امتیاز
    نوای بینوایی
  16. 1 امتیاز
    هوالحق و باز هم خودم باید خاطره بنویسم!! =)) خوب، می دونی، بعضی وقتا فکر می کنم که زندگی، مثل یه پلنر رنگی رنگیه که با کلی شوق و ذوق سفارش دادی، سیصد و شصت و پنج تا برگ داره و هر برگ واسه یه روز از سال جدیده! هر روز می ری سراغش و برگ می زنی و به این فکر می کنی که کی ممکنه این پلنر تموم بشه و تو خاطرات یک سالت رو بنویسی؟! =)) اما می دونی حقیقت چیه؟ اون پلنر هیچوقت تموم نمی شه...! بلکه فقط تو شاهد روز به روز خالی رد کردن صفحه ی جدیدی! برای همینه که الان بعد از یکسال، پلنر من کمتر از بیست برگش سیاه شده!! =)) زندگی ام همینه... هر روز به امید گذشت زمان، رویا بافی می کنیم که سال صمیمیت و اوضاع اقتصادی و احساسی و روحی-روانی مون بهتر می شه، اما هر روز بدون هیچ ت**** برای ثبت یه برنامه یا حتی یه خاطره ی بی ارزش، اون و رد می کنیم! =)) به قول یکی: احمقانه تر از گذروندن احمقانه ی لحظه ها؟!
  17. 1 امتیاز
    هوالحق "یک... دو... سه... می دود..."، تا جایی که می دونم، این چند کلمه، اولین چیزایی بودن که از همون دست نوشته ی اولم تو دفترچه خاطراتم می نوشتم، و البته، هنوزم می نویسم...! =)) انگار که این روند دویدن تمومی نداره... آنقدر باید بری تا برسی به یه جایی که شاید مثل یه فنر، کشش خودت و به حداکثر ممکن برسونی و بعد، دو حالت داره: 1- یا می بُری و رها می شی تا هر چقدر که خواستی خودت و بکشی... 2- یا هم که دقیقا مثل یه روند تله پورت کاملا ماهرانه، به سر جای اولت برمی گردی...! خوب... فکر کنم من دو سه روزی هست که دارم تو حالت اول خودم به سر می برم...! =)) می دونی، حالت قشنگ و غیرعادی و ملموس و در عین حال، ناملموسیه! انگار آدم داره دست و پا می زنه...! حسش مثل وقتایی که هی دلت می خواد بری جلو و از میون خط اخم پیشونی اش، خستگی اش و بکشی بیرون؛ ولی، یه چیزی اون ته مهای وجودت هی جیغ و داد می کنه که "بابا دختر! یکم اون غرورت و جدی بگیر!"، و بعد تو با دلی گرفته از دلِ گرفته ی خودت، راهی همون نیمچه صبرِ جامونده توی روانت می شی... اما باز هم دلت پیش اون خط عمیق و حک شده ی روی پیشونی اش، می مونه...! می دونی، این مثال خیلی طولانیه ها! اما خوب، مگه داریم عزیز تر از کسی که دلت برای رفع خستگیش پر می زنه؟! حالا اون عزیز، می تونه پدرت باشه... یا مثلا... نمی دونم! در هر حال، بریدن فنرِ آدم کار ساده ای نیست! درد داره بریدن و دست کشیدن از همون چیزی که ازش همیشه پیروی می کردی و بهش وابسته بودی، با تون معیار و ملاک هات و تعیین می کردی و با اون خودت و می سنجیدی، ولی درست همون لحظه، به خودت میای و می بینی که حالا داری راحت تر زندگی می کنی! ************ پ. ن: از رده نوشته های بی سر و تهی که خود کسی که نوشته اون رو هم، نمی تونه بفهمتش!! =))
  18. 1 امتیاز
    امروز قراره برم کتابخونه مبینا به گفت دنبال رویا هام و هدفام برم هرچند دست نیافتنی ان
  19. 1 امتیاز
    خدایا اعصاب ندارم کاری کن امروز حسین و زهرا نزدیکم نیان یا حد اقل امیر عباس بیاد
  20. 1 امتیاز
    خدایا! عذاب وجدان دارم! نمی خواستم موهای خواهرمو خراب کنم خودش گفت کوتاهشون کنم!
  21. 1 امتیاز
    چه حس خوبیه وقتی خودت میل به زدن حرفای رمانتیک داری، ولی اون بجای اینکه پررو بشه بعد از یه مکث فقط بگه: "سرت سلامت بانو"
  22. 1 امتیاز
    خیلی سخته که واسه چندمین بار نا امید بشی.... نه هدفی داری نه زندگی . . . . نه کسی
  23. 1 امتیاز
    فکر کنم این اولین خاطره‌ام توی این نودهشتیا باشه. پس سلام به همه! امروز زیاد جالب شروع نشد. یکی یه چیزی گفت که نباید و یکی چیزی نگفت که باید می‌گفت. قضاوت شدم. چندین بار و اینجوری شد که حوصله هیچ کاری رو نداشتم. حالا با این حال باید کلاس زبان هم می‌رفتم و حتی نمی‌تونستم غیبت کنم چون امتحان و رایتینگ داشتیم. حتی حوصله نداشتم به فیدیبو سر بزنم و کتابی که تازه شروع کرده بودم رو ادامه بدم! آخر بعد چند دقیقه رفتم سراغ گوگل و درباره موضوع رایتینگم جستجو کردم. کلاس مثل همیشه خوب بود. خوشحال بودم که رفتم. نمی‌دونم چرا سر کلاس زبان اصلا نمی‌تونم ناراحت یا عصبانی باشم. همیشه بهم خوش می‌گذره. کم پیش میاد خلافش اتفاق بیوفته. امتحان رو هم خوب دادم. حداقل از نظر خودم. تا الان هم اتفاق خاصی نیوفتاده. یکی دو نفر ناراحتم کردن ولی به نظرم به اندازه کافی اهمیت دادم و دیگه باید تمومش کنم واسه همین غصه نمی‌خورم و ناراحت نیستم. آها! رفتم فیدیبو دیدم ۳۰% تخفیف گذاشته واسه کتاباش. هر روز هم واسه کتابای مختلف این کار رو می‌کنه. خیلی گیج شدم الان. می‌خوام کلی کتاب الکترونیکی بخرم ولی پول ندارم و کم دارم. می‌خوام بخرم اما انتخابام اونقدر زیاده که موندم توش. اسیر شدیم نصف شبی همین دیگه... شبتون بخیر و رنگی مخملی! پ.ن: فیدیبو یه اپ هست که می‌تونین کتابای الکترونیکی رو توش قانونی بخرین. قیمتاش هم چون کاغذی درکار نیست خیلی خوبه. پیشنهاد میشه خیلی.
  24. 1 امتیاز
    کلا ۲ دسته ادم هست اونایی که میبینن و اونایی که میشنون و چقدر بده جزو دسته ی دوم باشی... و چقدر بده... //وقتی که چشمانت مرا از عمق چشمانم ربود//
  25. 1 امتیاز
    امروز سگی ترین روز عمرم بود. صبح وقتی همه خواب بودن پاشدم.. رفتم مدرسه سر کلاس زیستتت... بعدم خوابم میومد حسابی یه لحظه سرمو گذاشتم رو کتاب بغلی ام کتابو کشید با کله خوردم به میز.. معلم زیستمونم یه نگاه بهم کرد و گفت: خوبه! خوابیدنم خوبه! منم گفتم: نه خانومم.خواب نبودم به ولله.. اخماشو کشید تو هم و گفت برو بیرون! منم بقیه کلاس رو پشت درای بسته سپری کردم.. ولی جاتون خالی اینقدر خوابیدممم خیلی چسپید
این صفحه از پرچمداران بر اساس منطقه زمانی تهران/GMT+04:30 می باشد

درباره نودهشتیا

نودهشتیا اولین کتابخانه مجازی دانلود رمان میباشد که با هدف ترویج فرهنگ کتابخوانی و حمایت از نویسندگان فارسی زبان آغاز به کار کرده است و بیش از یک دهه است در راستای این اهداف در حال فعالیت و خدمت رسانی به هموطنان عزیز است.

امکانات اضافی

×