رفتن به مطلب
Added by Amir

Added by Amir

iDeniz

تازه وارد
  • تعداد ارسال ها

    25
  • تاریخ عضویت

  • آخرین بازدید

اعتبار در سایت

47 بار تشکر شده

درباره iDeniz

مشخصات کاربر

  • جنسیت
    Female
  1. iDeniz

    از چی نفر قبلیت خوشت میاد؟

    اسمش آواتارش
  2. iDeniz

    لباس های بافتنی پرطرفدار

    خیلی عالین
  3. iDeniz

    رمانی که نفر قبل میگه توهم خوندی؟

    نه نخوندم )))))) حصارتنهایی من ( اگه نخوندی حتما بخون )
  4. iDeniz

    چیستان و معما

    دهقانی تعدادی گوسفند برای فروش به شهر برد. نصف آنها به اضافه نیم گوسفند را به نفر اول فروخت. نصف به اضافه نیم از گوسفند های باقی مانده را به نفر دوم فروخت. و نصف به اضافه نیم از گوسفند های موجود را نیز به نفر سوم فروخت. و با 4 گوسفند که برایش باقی مانده بود به ده برگشت. سوال: او چند گوسفند به شهر برده بود؟
  5. iDeniz

    آیوپاک !

    اتحادیهٔ بین‌المللی شیمی محض و کاربردی (به انگلیسی: International Union of Pure and Applied Chemistry) که آیوپاک(به انگلیسی: IUPAC) کوتاه‌شدهٔ آن است، یک سازمان غیردولتی است که در سال ۱۹۱۹ میلادی (سال ۱۲۹۸ ه‍.خ)، به‌دنبال نشست‌های بین‌المللیِ شیمی کاربردی به‌منظور ارتقای دانش شیمی پایه‌گذاری شد. اعضای این اتحادیه را انجمن‌های شیمی ملی تشکیل می‌دهند. بسیاری از انتشارات آیوپاک برروی اینترنت قابل مشاهده‌ است. دفتر مرکزی این تشکل، که عضوی از آکادمی بین‌المللی علوم یا به عبارت صحیح (International Council for Science) به‌شمار می‌رود، در «پارک تحقیقاتی مثلث» در کشور آمریکا واقع شده‌است. تاریخچه در سال ۱۸۶۰ اولین نیازها به وجود تشکل متمرکزی در حوزهٔ دانش شیمی احساس می‌شد که در پی آن دانشمندی آلمانی به نام فردریش آگوست ککوله چنین کمیته‌ای را افتتاح کرد که اولین و تنها تشکلی بود که نامگذاری ترکیبات آلی را به‌طور تخصصی برعهده گرفت. طی سال‌های جنگ جهانی دوم، آیوپاک همکاری نزدیکی با نیروهای متفقین داشت که البته در نتیجهٔ نهاییِ جنگ تأثیر زیادی نگذاشت. پس از اتمام جنگ نیز مجدداً به آلمان غربی برای عضویت در آیوپاک اجازه داده شد. در طی جنگ نیز این سازمان تلاش‌های بی‌وقفهٔ خود را برروی استانداردسازی نامگذاری عناصر متمرکز کرد. سال جهانی شیمی آیوپاک و یونسکو سازمان‌هایی هستند که به طور متمرکز نشست‌ها و اهداف پروژه‌های ویژه برای این منظور را اداره می‌کنند. در سال ۲۰۱۱ کهسال جهانی شیمی نامگذاری شده‌بود، بر طبق نظر آیوپاک، بشر شاهد پیشرفت‌های چشمگیری در زمینهٔ شیمی بوده است. شعار نشست‌های این سال نیز «شیمی، زندگی ما، آیندهٔ ما» بود.
  6. iDeniz

    آره خیلی جالب بود )))
  7. iDeniz

  8. iDeniz

  9. iDeniz

  10. چهل نکته کلی و کلیدی درباره داروها و درمانهای جزئی از حکیم باقری این نکات نظرات طبی جناب حکیم محمد علی باقری از نظریه پردازان و محققان موفق و قوی عرصه طب اسلامی است و البته در مواردی با نظرات آیت الله تبریزیان متفاوت است – از نظر حقیر ،در برداشت های مختلف مربوط به روایات و طب اسلامی ،نظرات استاد تبریزیان که تخصص بالاتری دارند ارجحیت دارد. به نکته های کلی وکلیدی زیر توجه داشته باشید: ۱- غذای شما دوای شماست در طب اسلامی دارو چیزی متفاوت با غذا نیست اکثر داروهای ما جنبه غذایی دارد.درحقیقت برخی از این داروها همان چیزهایی هستند که نسلهای گذشته در تغذیه روزانه ی خود از آنها استفاده می کرده اند ولی متاسفانه در فضای جهل و بی خبری ما این ها ازلیست غذاهای ما حذف شده و چیزهای صنعتی ،کارخانه ای و شیمیایی مضر و خطرناکترین جایگزین ان شده است. امام صادق علیه السلام می فرماید:«دوا باید غذا باشد.غذا باید دوا باشد.»این شاه کلید طب اسلامی ماست یعنی ما باید از راه غذا و تغذیه ی صحیح کاری کنیم که اصلا مریض نشویم و اگر در مواردی هم به جهت بی مبالاتی یا علل ناشناخته مریض شدیم باید دوایی تدارک ببینیم که جنبه غذایی داشته باشد.حال شما به دنیای معاصر بنگرید و قضاوت کنید و خود بگویید که وضعیت تغذیه و درمان ما چگونه بوده است.! ما در طبابت حتی الامکان سراغ داروهایی می رویم که در گذشته جنبه غذایی داشته و امروزه از تغذیه ی ما حذف شده اند. ۲-.تقویت فوق العاده سیستم ایمنی با طب اسلامی اگر طب اسلامی را کاملا مراعات کنیم بدنمان آنقدر مقاوم می شودکه حتی می توانیم با جذامی ها ومبتلایان به وبا غذا بخوریم چنانچه معصومین(علیهم السلام)چنین می کردندو بیماری نیز بدانان منتقل نمی گردید. مطلب مرتبط: واکسیناسیون اسلامی ۳-حجامت مقدم بر زالو است: طب اسلامی که ما به بدان معتقدیم حجامت،مقدم بر زالو انداختن است. ما روایات فراوانی داریم که حجامت را توصیه کرده اند. بنابراین زالو را درمواقع اضطراری که حجامت ،بسیار سخت است تجویز می کنیم مثل مواقعی که دمل چرکین و دردناکی روی پوست وجود دارد و بیمار تحمل زخم برای حجامت ندارد. برای از بین رفتن جای حجامت خون اطراف ان را با پنبه پاک کرده و سپس مخلوط عسل و زردچوبه طبیعی را روی زخم زده و می بندیم و برای ازبین رفتن زخم جایی که زالو انداخته ایم ابتدا محل را با آب عسل شسته و پس از ۱۰ دقیقه که با عسل ، ضدعفونی شد ان را با اب خالی شسته انگاه روغن بادام تلخ روی محل ریخته و ماساژ می دهیم. ۴-عسل،مصلح بسیاری از چیزهاست.اکثر داروها را باعسل طبیعی شیرین کنید.عسل،خونساز و داروی بسیاری از بیمار هاست ولی اگرحرارت بدن،زیاد باشد،یا مبتلا به بیماری کلیه هستید و یا پلاکت خونتان بالاست نباید از عسل استفاده کنید. ۵-اصلاح خون و بدن :در هر بیماری برای درمان اساسی ابتدا سراغ پنج چیز عبارتند از :معده،روده،کلیه،کبد،خون؛اصلاح معده،روده،کلیه و کبدباعث میشود خون آلود و کثیف تولید نشود بلکه خون سالم تولید شود.اصلاح خون نیز باعث می شود خون آلوده قبلی که در بدن است اصلاح و جبران شود. ۶-دوره مصرف دارو: هر وقت بیماری بهبودی یافت حداقل پنج روز دیگر داروها را ادامه داده تا بیماری ریشه کن گردد. ۷- نقش صدقه در درمان :هرچند نسخه که طبابت می کنید مبلغی صدقه بدهید چرا که دارو و درمان و شفا دست خداست بنابراین ارتباط خود رابا خدا تقویت کرده و اگرخودتان نزد طبیب رفته اید بازهم برای بهبودی خود،صدقه بدهید. مطلب مرتبط: صدقه و درمان ۸-برای خوردن دواهای بسیار تلخ چنین عمل میکند: یک مشت سبزی تر خون را کامل جویده و بخورید،سپس بلافاصله یک عطر گرم و خیلی خوب مثل عطر عطر گل محمدی یا عطررازقی یا عطر گل نرگس را با انگشت به دو سوراخ بینی خود زده ان گاه ان دوای تلخ را بنوشید در این صورت نه طعم ان را می فهمید و نه بوی ان را. ۹-همه دواهای تجویزی ما ، طبیعی است بنابراین از نمک دریاچه،عسل طبیعی،ابغوره طبیعی،ابلیموی طبیعی و سرکه ی طبیعی استفاده کنید و اگر در نسخه ای به طبیعی بودن اجزای یک مخلوط اشاره نکرده باشیم منظور همان نوع طبیعی ان است نه صنعتی و شیمیایی و کارخانه ای ان. ۱۰-اول اصلاح معده – معده خانه بیماری هاست: همیشه در درمان -به ویژه در درمان بیماری های صعب العلاج -ابتدا از معده شروع کنید.وقتی معده، مشکل نداشت سراغ سایرعضوها بروید.وداروهای مربوط به بیماری های دستگاه گوارش معده را همیشه قبل ازغذا بخوریدواگریک ساعت قبل ازغذا باشد بهتر است. ۱۱-دواهای جوشاندنی رابه طورمتوسط ۱۵دقیقه جوشانده وسپس دریخچال یامکان سردوخشک نگهداری کنید. ۱۲-گل بنفشه،وگل پنیرک حساس ولطیف است بنابراین ان را درهیچ مخلوط جوشاندنی قرار ندهیدبلکه در دقایق اخر جوش ان را داخل مخلوط بریزید.وبرای خشک کردن انها نیز بایدزیرسایه قرار گیرد نه زیر نور افتاب وگرنه پوسیده وازبین می رود. ۱۳-خواص گل خطمی(سفیدیاصورتی)خیلی خواص درمانی فوق العاده دارد در حالی که ما از ان غافلیم.ان را تهیه ودر دسترس داشته باشید. ۱۴-گل بنفشه،عناب وکاسنی از داروهایی هستند که فرق انها باسایر داروها مثل برتری امام بر امت خود است.این داروها در درازمدت خیلی از بیماری ها را درمان میکنند. ۱۵-عسل را نمی جوشانیم مگر در موارد خاص که دلیل خاص دارد مثل انجایی که به عنوان منضج سودا،ان رابه کار می بریم ۱۶-در تمامی داروها نوع کوهی و وحشی ان بهتراست چون بذر،کاشت،ابیاری،داشت وبرداشت ان از مواد شیمیایی وسمی ویا ازحرام استفاده نشده است. ۱۷-ظرف نگهداری داروها: سعی کنید داروهای گیاهی،آبغوره،سرکه، و آبلیمو را در ظروف شیشه ای نگهداری کرده و حتی الامکان از استفاده کردن از ظروف پلاستیکی بپرهیزید. ۱۸-کمبود ترکیبات دارو:در داروهای ترکیبی و معجون ها اگر یک یا چند ماده از موادتشکیل دهنده ی انها یافت نشد دارو را به شکل ناقص تهیه و مصرف کنید. البته مدت درمان طولانی تر خواهد شد. ۱۹- داروی ناشتا:مصرف داروهای حاد اگر ناشتا باشد بهترنتیجه می دهد. ۲۰-اولویت روش های آسان وکم هزینه:در طب اصول گرای اسلامی روشهایی برای درمان وشفا اتخاذ می شودکه آسان وکم هزینه بوده،فشار روحی وجسمی بر بیمار وارد نساخته وعوارض وتبعات جانی نیز نداشته باشد. ۲۱-اگر دارویی با عسل طبیعی مخلوط شود خراب نمی شود مگر اینکه اب داخلش باشد ۲۲-اسفند را همیشه اماده داشته باشید.برای این کار،۶بار ان را با اب سرد و یکبار با ابجوش شسته و در سایه،خشک کنید.این دارو در دل درد های شدید ،جواب داده و خواص زیاد دیگری نیز داشته و بسیاری از بیماری ها را درمان میکند ۲۳-ما اجازه مصرف هر گیاهی را نداریم بنابراین باید گوش بفرمان یافته های طب اسلامی باشیم؛طبی که از منابع دینی سرچشمه میگیرد.اگربه دلخواه خود از هر گیاهی استفاده کنیم عوارض منفی انرا باید به جان بخریم مثلا همه ی انواع قارچ ها قابل استفاده نیستند و ما حق نداریم هر قارچی را که دیدیم میل کنیم چون مصرف بعضی از انواع قارچهای چتری در دراز مدت تاثیر منفی دارد هرچند امروزه به عنوان خوراکی و غیر سمی معرفی میشوند. ۲۴-اندازه کمی و کیفی استفاده ازگیاهان مجازباهم متفاوت است . ۲۵-اب دریاچه ارومیه و اب دریای خزر را تهیه کرده و در منزل داشته باشید.بسیار مفید بوده وبرای درمان برخی از بیماریها موثر است ۲۶-باور به خدا و رسول و ولی رکن اساسی درمان هاست.استفاده از داروهای طبیعی وقتی همراه با این باور ها باشد مؤثر خواهد بودو بنابراین هرچه باورهای دینی ما عمیق تر و عشق و محبت ما به خدا و اولیاء دین بیشتر باشد درمان،سریعتر و کامل تر خواهد بود.این نکته را در همه ی شیوه های درمانی در نظرداشته باشیم ۲۷-نوع غذا :از غذاهایی که در خانه و با مر اعات اصول طب اسلامی در تغذیه تهیه میشود استفاده کنید و از خوردن غذا در ساندویچی ها و رستوران هابپرهیزید که ضررهای فراوانی دارد و کار درمان را نیز تا اندازه ی زیاد کنند و یا مختل کنند. ۲۸-نمک طبیعی،اگر به اندازه مصرف شود نافع و مفید است و اصولا اگر بدن،نمک نخورد میگندد و فاسد میگردد. اینکه برخی از پزشکان مدرن به برخی از بیماران توصیه میکنند که اصلا لب به نمک نزنید اشتباه است چون این کار باعث توسعه ی عفونت در بدن است ۲۹-در درمان اغلب بیماری ها ا زعسل صدرصد طبیعی استفاده کنید.این عسل ضد عفونت و ضد میکروب بوده،خون را تصفیه،معده را تقویت و اغصاب را درمان می کند. ۳۰-یخچال را در درجه ی پایین قرار دهید چون سرمای زیاد خاصیت هرموجود زنده ای (از غذاها و داروها) را ازبین می برد. ۳۱-برخی اسانس ها را تهیه کرده و در منزل داشته باشید.اسانس،مایع غلیظ رنگی است که روی عرقیات جمع و به صورت قطره های روغنی قابل مشاهده است.اسانس بسیارگران قیمت بوده و به همین دلیل ممکن است چیزی با ان مخلوط کنند.بنابراین ان را ازجاهای بسیار معتبرکنید.مثلا از هر۴۰۰۰کیلوگرم عرق نعناع یک کیلو اسانس نعناع به میتوان به دست اورد.بوی اسانس نعناع به قدری تند است که هرچقدر در بطری محتوی ان را محکم ببندیم باز هم بویش متصاعد گردیده و انسان را گیج می کند. ۳۲-خیلی گیاهان سمی داریم که در درمان بیماری های خاص به کار برده می شوند. ۳۳-عسل سیاهدانه در درمان خیلی از بیماری ها فوق العاده مفید است. آن را تهیه کرده و در منزل داشته باشید. ۳۴-سن بیمار که از ۴۰ به بالا رفت درمان ها مشکل می شود و به راحتی پاسخ نمی دهد.بنابراین در درمان این گروه از بیماران گذشت زمان را جزء لازم و لا ینفک درمان دانسته و خیلی عجله نکنید. ۳۵-هرشخص،شخصیت خود و ابتلائات درونی خودش را دارد و هر بیمار،شرایط خودش را داراست به همین دلیل با همه ی اگاهی های طبی که داریم باز هم نمیتوانیم کار درمان را به سامان برسانیم.برای همین اول باید بسم الله بگوییم و صلوات بفرستیم و به خدا متوسل شویم چون این خداست که درد را داده و هم درمان و شفا به دست اوست پس ما مضطر به خدا هستیم و نمی توانیم مستقلا کاری انجام دهیم. ۳۶-نسخه ها د رمناطق مختلف،براساس تفاوت اب و هوائی،تفاوت گیاهان،ساختمانها و سنتهای محلی متفاوت خواهدبود.بنابراین در مراجعه به طبیب اسلامی از این نکته ها غفلت نورزیم. ۳۷-مطمئن باشیم اگر هنگام ابتلائات به طب اصول گرای اسلامی مراجعه کنیم به لطف خدا پاسخ مثبت گرفته و برحجم باورها و ایمانمان افزوده خواهد شد چون خداوند حکیم فرمول غلبه برهمه ی مشکلات را داده است این ما هستیم که باید همت کنیم و سراغ انها را رفته و به انها عمل کنیم. ۳۸-اغلب این بیماری های امروزی را مدرنیته برای ما بوجود اورده است . ما درجریان نفت خواری که امروزه رایج شده است تقریبا به بن بست می رسیم و هنوز هیچ داروی مؤثر گیاهی که بتواند با این مواد پلاستیکی رسوب شده در بدن مخلوط شده و انها رادفع کند نداریم.بنابراین بازهم ما مضطر به حضرت حجت هستیم و بحث درباره ی امام زمان علیه السلام بحث اضطرار است نه فقط انتظار. ۳۹-در دعاهای وارده از معصومین که تفسیر علمی قران است میتوان برخی از بیماریها و راه حل درمان انها را جستجو کرده از این گنجینه ی گرانبها و ارزشمند غافل نمانیم. ۴۰-همانگونه که قبلا گفته شد ما درطب اصول گرای اسلامی دنبال تسکین درد نیستیم تا بیمار دردخود را فراموش کند همانگونه که در موسیقی درمانی انجام می پذیردوبه درمان هم قانع نیستیم انگونه که اوج اقتدارطب مدرن شیمیایی وطب سنتی در همین خلاصه می شود بلکه به شفا می اندیشیم که تنها از عهده طب اسلامی برمی ایدمثلا در درمان سنگ کلیه با داروهای طبیعی وبدون دادن اشعه وعوارض منفی هم سنگ را می شکنیم،هم کاری می کنیم که دوباره سنگ نسازد و همزمان با ان،کبد،قلب،معده،چشم،حافظه،ایمان وهمه وجود بیمار را تقویت می کنیم.
  11. ۳۰ نکته در رابطه با اصلاح تغذیه از دکتر عزیزخانی -غذا را ارام بخورید و با غذا اب نخورید و یک ساعت و نیم ساعت بعد غذا هم اب نخورید -با غذا نباید ماست خورد.ماست را باید جدا به عنوان یک غذا خورد و با مصلحاتش خورد مثل گل محمدی. -ماست با غذا باعث میشود فرد شکم بیاورد و جذب غذایش کم میشود. -سرپا غذا خوردن بسیار مضر است و ۹۰ درصد غذا تبدیل به سم میشود.با کفش غذا خوردن هم خوب نیست -نمک اول و اخر غذا خیلی توصیه شده -و با بسم الله غذا را شروع کنید این باعث میشود ان غذا برای بدن ما تبدیل به دارو شود و فوق العاده اثر مثبتی در بدن میگذارد.حمد را بخوانید و به غذا بدمید قبل خوردن. -کلر یکی از سرطان زاهای مسلم است و متاسفانه در اب شرب ما درصد کلر بسیار بالاست گوشت: -گوشت گوسفند مصرف کنید. گوشت گاو و گوساله باعث فراموشی ،غلظت خون ،بواسیر،واریس،سرطان میشود. برنج: -در طبخ برنج چه کنیم که مضرتش کم شود:سبوس برنج را بجوشانید و برنج را در ان خیس کنید شلتوک برنج خواص زیادی دارد نه برنج سفید اینطوری خواص شلتوک به برنج منتقل میشود. -گاز موجود در ماء الشعیر باعث پوکی استخوان میشود. -باغذا سبزی خوردن بخورید خوردن کاهو و خیار و گوجه با غذا مضرت دارد و جلو هضم غذا را میگیرد و مشکلات زیادی ایجاد میکند باغذا سالاد نخورید فقط میتوانید کاهو به مقدار کم مصرف کنید -زیتون خوردن با غذا فوق العاده فایده دارد .زیتون تنها درختی است که ۴۰۰۰سال عمر میکنده و از سال ۵ -۶ تا اخرین سال عمرش میوه میدهد.تنها درختی است که با کود حیوانی وانسانی و شیمیایی رشد نمیکند ،خیلی قداست دارد. -ظروف المینیومی با حرارت دیدن وارد غذا میشن و روی سلول ها ی عصبی میشینه و موجب الزایمر و کاهش کارایی مغز و..میشه.ظروف مسی و پیرکس و سنگی و چدن(طبیعی)خوبه ،ظروف تفلون خوب نیست و یک سرطان زای مسلم هستو -تخم مرغ و ماهی باهم خوردن بسیار مضره و در روایت داریم اگر این غذا رو خوردی و مردی کسی رو ملامت نکن ماست با گوشت ممنوع -آب با میوه ها خیلی مضرت داره -زردالو و هلو و خانواده ی الو ها رو حتما باید تنها خورد -انار و زیتون رو حتما باید با غذا خورد.بقیه ی میوه ها رونباید با غذا خورد مثلا نون پنیر و انگور یل پنیر و خربزه خوب نیست -ماست را با میوه ها نباید خوردوفقط لبو و چغندر را میشود با ماست خورد -شیر با میوه بسیار مضر است.فقط عسل و خرما را میوه با شیر خورد.شیر را با غذا هم نباید خورد باید شیر را با شکم خالی خورد اگر با غذا و -صبحانه بخورید جلوی هضم غذا را میگیرد.اگر شیر را با گلاب و عسل بخورید خیلی غنی میشود و ارزش غذایی اش بالا میرود. -نان فانتزی و ماکارانی خوب نیست. -ماده ی رنگی ای که به پفک میزنند به شدت اختلالات رفتای در بچه ایجاد میکند و بچه را پرخاشگر و بی قرار و عصبی میکند.در انگلستان تحقیق شده بچه هایی که مدام پفک خوردن ۳۰% عقیم و نابارور هستند. غذاهای مفید برای مغز -بادام،مویز(۲۱ عدد ناشتا)،کنجد،پنیربا گردو در شب(گردو ی تنها و پنیر تنها مضرت دارد) -آبگوشت سالم ترین معتدل ترین و خون ساز ترین غذاست.قیصی (برگه ی زردالو)فوق العاده خونساز است. -بهترین صبحانه در طب سنتی ارده و عسل و ارده و شیره ی انگور است. -تخم مرغ عسلی برای صبحانه مناسب است و خون را رقیق میکند وتخم مرغ ابپز خون را غلیظ میکند.نان و پنیر و زیتون هم در طب سنتی توصیه شده یا پنیر را به روغن زیتون اغشته کنیدو بخورید خیلی خوش مزه است. غلظت خون و چربی خون: روزانه یک استکان اب کرفس صبح بخورید -کدو حلوایی فوق العاده قوی و پر خاصت و مفیده و به عنوان یک شام سبک و مفید عالی است. خواب: بین ۵تا ۸ ساعت بسته به مزاج شخص ساعت خواب متفاوته.سعی کنید رو به قبله بخوابید.قبل خواب اب خوردن توصیه شده ابتدا ی بیدار شدن اب نباید خورد زیرا بلغم معده زیاد میشود باید قدری عسل مضمضه کرد ورزش در صبح باید سبک باشد و اگر ورزش سنگین داشتید باید در غروب و شب انجام دهید.طب سنتی میگوید هنگام ورزش وقتی که بدن شر و شر عرق میریزد ،ادامه ی ورزش شدید برای بدن ضرر دارد باید وقتی عرق ریزی شروع شد یک مقدار ورزش را اروم کرد تا عرق ریزی کمتر شود بعد دوباره شدت داد.
  12. پرهیزات عمومی برای درمان و پیشگیری کل بیماریها انواع روغن های نباتی و مایع، انواع کره های گیاهی و مارگارین، انواع آبمیوه ها (کارخانه ای)، انواع مواد خمیری و حجیم (ماکارونی، لازانیا، رشته های صنعتی و..)، انواع مواد مخدر و دخانیات (سیگار و.. )، انواع نوشیدنی های گازدار (نوشابه، دلستر و…)، انواع سس (مایونز، کچاپ، گوجه فرنگی و کارخانه ای، انواع ساندویچ پیتزا، خمیر وپنیر پیتزا، انواع فراورده های گوشتی (سوسیس، کالباس، همبرگر، کباب لقمه و…)، انواع تنقلات مصنوعی (پفک، چیپس، آدامس، شکلات و کاکائو، اسنک، نوشمک، یخمک و…، قند، شکر مصنوعی و هرآنچه در آن قند و شکر مصنوعی به کار رفته است، انواع شیرینی جات قنادی، بیسکوییت و آب نبات، انواع نان های سفید (فانتزی و نان هایی که دارای آرد نول میباشد)، مرغ و تخم مرغ ماشینی، کشک کارخانه ای، رب گوجه فرنگی کارخانه ای، سرکه، آبغوره و آبلیموی کارخانه ای، انواع کمپوت و کنسرو صنعتی، یخ و آبی که یخ در آن ذوب شده باشد، آب نارنج جوشیده شده در غذا، انواع بستنی و فالوده صنعتی، چای سیاه و غلیظ، خوردن غذاهای پرچرب، برنج آبکشی، انواع غذاهای آماده، انواع نوشابه های الکلی، انواع میوه جات غیر فصلی، گوشت گاو (گوشت گوساله کمتر استفاده شود بویژه کسانی که دارای طبع سرد میباشند)، میوه جات و خیار و گوجه گلخانه ای، سرخ کردن، خوردن غذاهای مختلف روی هم، خوردن نمک زیاد، انواع غذاهای شور (خیارشور، ماهی دودی و کارخانه ای، انواع ترشیجات که با سرکه های صنعتی تهیه شده باشند(کارخانه ای)، انواع فراورده های لبنی پاستوریزه (ماست، شیر، خامه، سرشیر، پنیر و دوغ)، آب جوش (اگر زیاد و مرتب استفاده شود)، کشمش و زرشک تیزابی، خوردن غذاهای مانده، بیات و فریز شده، استفاده از زود پز، سرخ کن، مایکروفرو، انواع ادویه جات تند (مرتب و زیاد)، غذاهای رستورانی، انواع مواد کافئین دار (قهوه، نسکافه و…، استفاده از لوازم بهداشتی آرایشی و رنگ موی شیمیایی غذاهایی که اجتماعشان با همدیگر ممنوع است لبنیات (شیر و ماست و…) با گوشت سفید (مرغ، ماهی و..، تخم مرغ و ماهی به حسب اختلاف در مزاج انسانها، احتمال حدوث امراضی همچون جذام(خوره)، فالج، نقرس، بواسیر، قولنج، درد دندان و امراض رطوبتی خواهد شد. سرکه و حلیم، لبنیات و ترشیجات (باعث انجماد شیر در معده می گردد)، پنیر و ماست چکیده، پنیر و بادام، سرکه و عدس و یا سرکه و ماش، سرکه و ماست، ماست و ترب، شیر برنج و سویق(آردگندم)، انار و حلیم(هریسه)، خربزه و عسل، خربزه و مویز و یا خربزه و انبه، کله گوسفند و انگور، خوردن اغذیه گرم و سرد با هم، خوردن غذاهایی که دارای طبیعت سرد هستند با همدیگر، خوردن غذاهایی که دارای طبیعت گرم هستند با همدیگر، خوردن غذاهای نفخ آور به همراه اغذیه نفخ آور خوردن غذاهایی که بر روی غذاهای قبلی ممنوع است خوردن سرکه بعد از برنج، غذاهای نفخ آور، لزج ،گس، لطیف (ماهی، شیر و هندوانه) و سنگین به ترتیب بر روی غذاهای نفخ آور، لزج، گس، لطیف و سنگین خورده شده، آشامیدن آب سرد بعد از غذاهای گرم و یا بعد از استحمام، آشامیدن آب سرد بعد از خوردن میوه‌ها خصوصا میوه های سرد مانند خربزه و هندوانه باعث تولید سم در بدن می شود، آشامیدن آب گرم بعد از غذای شور، آشامیدن آب سرد هنگامی که معده خالی باشد مثلا ناشتا، خوردن ترشی بعد از شیرینی، آشامیدن آب سرد بعداز ورزش و ریاضت و حرکات سنگین، خوردن خربزه و هندوانه بر روی آب گوشت و گوشت ها باعث سنگینی و حدوث امراض متعدد می شود، آشامیدن آب سرد و بلافاصله خوابیدن، آشامیدن آب بلافاصله پس از صرف غذا خصوصا در سردمزاجها، آشامیدن آب در هنگام غذا خوردن، آشامیدن آب سرد بدون توقف زیرا احتمال دارد امراض متعددی رخ دهد از آن جمله: اگر سردی آن به قلب برسد به علت انطفاع حرارت غریزی احتمال سکته خواهد بود، اگر به کبد برسد موجب بیماری استثقاء خواهد بود، اگر سردی آن به مغز برسد موجب استرخاء و سستی اعضا (ام اس) خواهد بود، اگر سردی آن به آلات تنفس و صوتی برسد باعث اختلال در عملکرد اعضای مذکور خواهد شد. آشامیدن آب بعد از خوردن غذاهای ترش، شیرین و خوردن ادویه اسهال آور، آشامیدن آب سرد بعد از غذا و بعد از شیرینی ها باعث آسیب رساندن به دندانها و افتادن زودرس آنها می شود. پرهیزات کلی برای تمام بیماران بادمجان، عدس، خیار، گوجه، ماست و دوغ و پنیر (برای سوء مزاجهای سرد) انواع سس، کنسرو، فست فود مثل پیتزا، سوسیس، کالباس و… نوشابه، رب گوجه فرنگی کارخانه ای، کاکائو، قهوه، شکلات، چیپس، پفک، غذاها و تنقلات خیلی شور و تند و ترش و چرب و حبوبات نفاخ برای معده های حساس و گازدار، چای بالاخص برای کسانی که مشکل معده دارند. آب یخ، همراه با غذا و بلافاصله بعد از غذا آب خوردن، گوشت گاو و گوساله، ته دیگ، پیاز و سیر خام و پرتقال و نارنگی (برای معدههای حساس)، غذاهای مانده و فریز شده، غذاهای خمیری مثل ماکارونی و الویه و سرخ کردنی. آب خوردن در شب بین خواب، خرما و گردو، سبزیجات بخاردار مثل تره، شاهی، ترب و به خصوص برای کسانی که سردرد دارند و هر چیزی که باعث ناسازگاری و اذیت شود. توصیه ها – قبل و بعد از هر وعده غذایی کمی نمک طبیعی (سنگ نمک یا نمک دریایی) چشیده( مزمزه ) شود. در صورت تشنگی نیم ساعت قبل از غذا و یک ساعت و نیم بعد از غذا آب میل شود و در هنگام غذا خوردن آب و مایعات میل نشود. مویز هر صبح ۲۱ تا ۳۰ عدد تا ۱ ماه میل شود. برای کسانی که کم خونی دارند به شرطی که مشکل معده نداشته باشند ۴۰ تا۵۰ تا مویز را از شب در سرکه انگور خانگی خیسانده و روز بعد شیره آن را گرفته و در طول روز با نوشیدنیها، نان و غذا میل شود. خاکشیر ۱ تا ۳ قاشق غذاخوری صبح ناشتا با آب جوش گرم میل شود و تا ۱ ساعت بعد چیزی میل نشود. (برای غیر دیابتیها با کمی نبات داغ یا شکر یا عسل مصرف شود) – سوپ جو با سبزیجات و جوانه ها و …. + آبغوره و روغن زیتون ۱ وعده غذایی روزانه – سالاد هویج + کاهو + روغن زیتون (بدون خیار و گوجه) – در صورت مصرف ماهی حتما با مصلحات و بعد از آن هم خرما میل شود. – روغن مالی بدن با روغن بنفشه توصیه می شود. – نوشیدنی روزانه آب و عسل و لیمو ترش یا شربت رضوی با عرقیات مفرح و عسل گرم گرم میل شود. – به جای روغن نباتی جامد و مایع معمول در بازار از روغنهای طبیعی نظیر کنجد، زیتون، هسته انگور و یا روغن حیوانی طبیعی استفاده شود. میتوان شیرینی های طبیعی مانند عسل، شکر سرخ، شیره انگور، مویز، توت خشک، کشمش را جایگزین قند و شیرینی های مصنوعی کرد. – همچنین شیره های گیاهی مانند شیره بادام، شیر گردو، شیر پسته، شیر خرما و یا شربتهای طبیعی نظیر شربت عسل با آب لیمو ترش تازه، عرق بهار نارنج، شربت شاهتوت و …. و انواع دم کرده های گیاهی سنتی مناسب با طبع و مزاج جایگزین خوبی برای آب میوه ها و نوشیدنی های صنعتی میباشند. توصیه میشود به جای استفاده از غذاهای مانده، بیات و فریز شده از سبزیهای خشک کرده و یا گوشت و غذاهای تازه استفاده شود. برای استفاده بهتر از غذاها و مصلحات آنها کتاب تغذیه در طب ایرانی، اسلامی و کتاب تغذیه و روزه داری مطالعه شود. سبوس گندم، سبوس برنج و جوانه ها در غذاها اضافه شود.
  13. لیتیم لیتیم (گرفته شده از واژهٔ یونانی lithos به معنی سنگ) با نماد شیمیایی Li یک فلز قلیایی نقره‌ای-سفید و نرم با عدد اتمی ۳ است. این عنصر در شرایط استاندارد دما و فشار سبک ترین فلز و کم چگالی ترین عنصر جامد است. مانند دیگر فلزهای قلیایی، لیتیم هم بسیار واکنش پذیر و آتشگیر است به همین دلیل بیشتر آن را زیر روغن صنعتی و یا نفت نگاه می‌دارند. اگر بر روی آن برشی پدید آید، بخش بریده شده دارای جلای فلزی خواهد بود اما به دلیل واکنش پذیری زیاد آن خیلی زود با رطوبت هوا واکنش می‌دهد، هوا باعثخوردگی آن می‌شود و به رنگ نقره‌ای تیره مایل به خاکستری و سپس سیاه در می‌آید. به دلیل واکنش پذیری بالای لیتیم، هرگز نمی توان آن را به صورت عنصر آزاد در طبیعت پیدا کرد. بلکه همواره در بخشی از یک ترکیب شیمیایی که بیشتر یونی است، پیدا می‌شود. لیتیم در چندتا از کانی‌های پگماتیتی یافت می‌شود اما از آنجایی که در آب حل می‌شود، به صورت یون در آب اقیانوس‌ها و به صورت نمک در آب‌ها و رس دیده می‌شود. در رویکرد تجاری، لیتیم را از برق‌کافت آمیخته‌ای از لیتیم کلرید و پتاسیم کلرید بدست می‌آورند. لیتیم و ترکیب‌های آن کاربردهای فراوانی دارند از آن جمله در شیشه و سرامیک پایدار در برابر گرما، آلیاژهای با مقاومت بالا نسبت به وزن که در فضاپیماها کاربرد دارد، باتری‌های لیتیم و لیتیم-یون. کاربردهای یاد شده بیش از نیمی از لیتیم تولیدی را از آن خود می‌کند. در ظاهر این طور به نظر می‌رسد که لیتیم هیچ نقشی در زندگی حیوان‌ها و گیاهان ندارد و آنها بدون لیتیم هم می‌توانند زنده بمانند، اما در عمل در همهٔ اندام‌های زنده می توان ردپای بسیار کم رنگ لیتیم را پیدا کرد. یون لیتیم که در قالب نمک‌های گوناگون پیدا می‌شود بر روی اعصاب انسان اثر می‌گذارد و لیتیم می‌تواند به عنوان دارو در درمان اختلال دوقطبی کمک کند. ویژگی‌ها نوشتار اصلی: فلزهای قلیایی لیتیوم فلز نایابی نیست. میزان لیتیوم موجود در پوسته زمین برابر با ۰،۰۰۶ درصد است که بنظر کم می‌آید اما همین اندازه نیز از موجودی فلزات دیگر مانند قلع و جیوه بیشتر می‌باشد. تنها فرقی که میان لیتیوم و دیگر فلزها وجود دارد، وضعیت پراکندگی آن بر روی کره زمین است. نخست آنکه مکانهایی که لیتیوم در آنجا گرد آمده‌است زیاد نیستند. منابع قابل توجه و شناخته شده لیتیوم بر روی زمین شیلی، آرژانتین، تبت، چین، ایالت نوادای آمریکا و بولیوی می‌باشند. این در حالیست که منابع بولیوی که معدن شناسان میزان ذخایرش را برابر با ذخایر افغانستان تخمین می‌زنند، هنوز آغاز به بهره برداری نکرده‌است. فیزیکی و اتمیمانند دیگر فلزهای قلیایی، لیتیم تنها یک الکترون در لایهٔ ظرفیت دارد که دوست دارد آن را به آسانی از دست دهد و تبدیل به کاتیون شود.[۱] به همین دلیل لیتیم یک رسانای خوب گرما و جریان برق است و واکنش پذیری بسیار بالایی دارد. با این وجود از نظر واکنش پذیری در میان فلزهای قلیایی رتبهٔ آخر را دارد. این واکنش پذیری کم نسبت به دیگر عنصرهای گروه، به دلیل نزدیکی زیاد الکترون‌های لایهٔ ظرفیت به هستهٔ اتم لیتیم است. چون دو الکترون باقی‌مانده در تراز ابر الکترونی 1ss جای می‌گیرند که تراز انرژی بسیار پایینی دارد برای همین در پیوندهای شیمیایی شرکت نمی‌کنند.[۱] فلز لیتیم آنقدر نرم است که با چاقو بریده شود. هنگامی که بریده شد یک سطح نقره‌ای-سفید از آن دیده می‌شود. این رویه خیلی زود اکسید می‌شود و به رنگ خاکستری در می‌آید.[۱] لیتیم دارای یکی از پایین ترین نقطهٔ ذوب‌ها (180 °C) در میان همهٔ فلزها است در حالی که در میان فلزهای قلیایی، بالاترین نقطهٔ ذوب و جوش را دارد.[۲] لیتیم سبک ترین فلز جدول تناوبی است با چگالی نزدیک به ۰٫۵۳۴ g/cm۳ و یکی از سه فلزی است که روی آب و حتی روغن، شناور می‌ماند (دو فلز دیگر سدیم و پتاسیم]] است).[۱] لیتیم کم چگالی ترین عنصری است که در دمای اتاق گاز نیست. سبک ترین عنصر پس از لیتیم، پتاسیم است که بیش از ۶۰٪ آن (۰٫۸۶۲ g/cm۳) چگالی دارد. همچنین اگر هلیم و هیدروژن را کنار بگذاریم، لیتیم کم چگالی ترین عنصر در میان دیگر عنصرهای جامد و مایع است. برای نمونه لیتیم تنها ۲/۳ نیتروژن مایع (0.808 g/cm۳) چگالی دارد.[۳][۴] ضریب انبساط گرمایی لیتیم دو برابر آلومینیم و نزدیک به چهار برابر آهن است.[۵] می توان گفت لیتیم دارای بالاترین ظرفیت گرمایی در میان همهٔ عنصرهای جامد است. لیتیم در فشار معمولی، در دمایی پایین تر از ۴۰۰ μK ابررسانا می‌شود[۶] و در فشارهای بالا، بیش از ۲۰ گیگاپاسکال، در دمای بیش از ۹ کلوین ابررسانا می‌گردد.[۷] در دمای زیر ۷۰ کلوین، لیتیم هم مانند سدیم دچار استحاله مارتنزیتیمی‌شود. همچنین در دمای ۴٫۲ کلوین دارای دستگاه بلوری لوزی‌پهلو (با ۹۹ لایهٔ فاصلهٔ تکرارشونده) اما در دماهای بالاتر شکل دستگاه بلوری اش به دستگاه بلوری مکعبی وجوه‌مرکزپُر و سپس به دستگاه بلوری مکعبی مرکزپُر دگرگون می‌شود. در دمای هلیم مایع ((۴ کلوین) ساختار بلوری لوزی‌پهلو از همه بیشتر دیده شده‌است.[۸] در فشارهای بالا، چندشکلی‌های گوناگونی از لیتیم گزارش شده‌است.[۹] لیتیم به دلیل ظرفیت گرمایی بسیار بالایی که نسبت به دیگر عنصرهای جامد دارد بیشتر در سردکننده‌ها برای جابجایی گرما به کار گرفته می‌شود شیمیایی و ترکیب‌ها لیتیم به سادگی با آب واکنش می‌دهد ولی انرژی بسیار کمتری نسبت به دیگری فلزهای قلیایی در این واکنش پدید می‌آید. محصول‌های این واکنش گاز هیدروژن و هیدروکسید لیتیم در محلول آبی است.[۱] به دلیل واکنش بالای لیتیم با آب، همواره آن را زیر پوشش هیدروکربن‌های گرانرو مانند وازلین نگه می‌دارند. فلزهای قلیایی سنگین تر را می‌توان در مواد با گرانروی پایین تر، مانند روغن صنعتی نگهداری کرد، لیتیم به اندازهٔ کافی سنگین نیست تا بتواند به طور کامل پایین تر از سطح این مایع‌ها قرار گیرد.[۱۱] در هوای مرطوب لیتیم به سرغت اکسید می‌شود و یک لایهٔ سیاه بر روی آن ساخته می‌شود. این پوشش سیاه رنگ، هیدروکسید لیتیم (LiOHو LiOH·H۲O)، لیتیم نیتریت (Li۳N) و لیتیم کربنات (Li۲CO۳، نتیجهٔ یک واکنش دوم میان LiOH و CO۲) است.[۱۲] ساختار هشت وجهی بلور ان-بوتیل‌لیتیم هنگامی که لیتیم در برابر آتش قرار گیرد، ترکیب‌های آن رنگ لاکی (قرمز سیر) از خود نشان می‌دهند اما درصورتی که این ماده آتش گیرد، شعله به رنگ نقره‌ای در خواهد آمد. هرگاه لیتیم در تماس با آب یا بخار آن، قرار گیرد شعله ور می‌شود و با اکسیژن می‌سوزد.[۱۳] لیتیم به خودی خود آتشگیر است و توان انفجار دارد بویژه هنگامی که در هوای آزاد و در تماس با آب قرار گیرد. با این حال این ویژگی لیتیم نسبت به دیگر فلزهای قلیایی، از همه کمرنگ تر است. واکنش لیتیم با آب در دمای معمولی، به تندی صورت می‌گیرد اما آسیب رسان نیست و هیدروژن تولیدی به خودی خود آتش نمی‌گیرد. مانند دیگر فلزهای قلیایی، خاموش کردن آتش لیتیم کمی دشوار است و حتماً باید از گَردهای خاموش کننده آتش، ردهٔ D کمک گرفت (خاموش‌کننده‌های دستی آتش را نگاه کنید). لیتیم تنها فلزی است که در دمای معمولی و شرایط معمولی با نیتروژن واکنش می‌دهد.[۱۴][۱۵] لیتیم یک سری همانندی‌های قطری هم با منیزیم دارد. این دو فلز دارای شعاع اتمی و یونی یکسان اند. همانندی‌های شیمیایی این دو عبارتند از: ساختن نیترید در اثر واکنش با N۲، ساختن اکسید (Li۲O)) و پراکسید (Li۲O۲) در هنگام سوختن با O۲، پدید آوردننمک‌هایی با ویژگی حل شدنی همانند و ناپایداری گرمایی کربنات و نیترید آن‌ها.[۱۲][۱۶] این فلز در دمای بالا با گاز هیدروژن واکنش می‌دهد و لیتیم هیدرید (LiH) را تولید می‌کند.[۱۷] دیگر ترکیب‌های دوتایی لیتیم عبارتند از هالیدها (LiF، LiCl، LiBr، LiI) و سولفید (Li۲S)، سوپراکسید (LiO۲)، کربید (Li۲C۲). همچنین شمار بسیاری ترکیب‌های غیرآلی هم از این عنصر شناخته شده‌است که در آن لیتیم با یون‌ها آمیخته می‌شود و نمک‌های گوناگونی را پدید می‌آورد که از آن جمله می‌توان به بورات‌ها، آمیدها، کربنات، نیترات، بوروهیدرید (LiBH۴) و... اشاره کرد. چندین واکنشگر ناب آلی از لیتیم هم شناخته شده‌است که در آن‌ها پیوند کووالانسی مستقیم میان کربن و لیتیم برقرار شده و کربانیون را ساخته‌است. این‌ها بازها و هسته دوست‌هایی بسیار قوی اند. در بسیاری از ترکیب‌های آلی لیتیم، یون‌های لیتیم دوست دارند به صورت خوشه‌های با تقارن بالا روی هم انباشته شوند. می‌توان گفت این ویژگی برای کاتیون‌های قلیایی معمول است. پیشینهٔ شناسایی شیمیدان برزیلی، خوزه بونیفاسیو جندراده نخستین کسی بود که کانی پتالیت (LiAlSi۴O۱۰) را شناسایی کرد. وی در سال ۱۸۰۰ میلادی در معدنی در یوتوی سوئد این کانی را پیدا کرد.[۲۷][۲۸][۲۹] هرچند، بر روی این کانی هیچ پژوهشی صورت نگرفت تا آنکه در سال ۱۸۱۷۷، شیمیدان سوئدی، یوهان آگوست آرفودسن که در آزمایشگاه یاکوب برسلیوس کار می‌کرد، دریافت که در این کانی عنصر تازه‌ای وجود دارد.[۳۰][۳۱][۳۲] این عنصر تازه، ترکیب‌هایی همانند سدیم و پتاسیم را می‌پذیرفت تنها با این تفاوت که کربنات و هیدروکسید آن کمتر در آب حل می‌شد.[۳۳] برسلیوس این مادهٔ قلیایی را لیتیون (lithion/lithina) نام نهاد، برگرفته از واژهٔ یونانی لیتوس (λιθoς) به معنی «سنگ»؛ او به این دلیل این نام را برگزید تا نشان دهد که این عنصر را از یک کانی جامد بدست آورده‌است برخلاف پتاسیم که در میان خاکستر گیاهان شناسایی شد و همچنین در خون حیوانات هم به فراوانی یافت می‌شد. همچنین او به فلز درون ماده نام «لیتیم» را داد.[۱][۲۸][۳۲] پس از چندی، آرفودسن نشان داد که این عنصر در کانی‌های اسپودومن و لپیدولیت هم وجود دارد.[۲۸] در ۱۸۱۸ کریستین گملین نخستین کسی بود که دریافت نمک‌های لیتیم شعله را به رنگ قرمز روشن در می‌آورند.[۲۸] هم گلمین و هم آرفودسن هر دو تلاش کردند تا لیتیم پالوده بدست آورند و عنصر را از نمک‌هایش جدا کنند که هر دو ناکام ماندند.[۲۸][۳۲][۳۴] تا سال ۱۸۲۱۱ کسی نتوانست لیتیم را پالوده بدست آورد تا اینکه شیمیدان انگلیسی، ویلیام توماس برند با کمک فرایند برق‌کافت بر روی لیتیم اکسید این عنصر را از ترکیبش بیرون کشید. برند نخستین کسی نبود که از برق‌کافت برای جداسازی بهره می‌برد، پیش از او هم هامفری دیوی فرایندی همانند را برای جدا سازی فلزهای قلیایی پتاسیم و سدیم با موفقیت انجام داده بود.[۱۱][۳۴][۳۵][۳۶] همچنین برند توضیح داد که نمک‌هایی از لیتیم مانند کلرید و احتمالاً لیتیا (لیتیم اکسید) دارای ۵۵٪ فلزند و برآورد کرد که وزن اتمی لیتیم 9.8 g/mol باشد (مقدار درست آن نزدیک به 6.94 g/mol است).[۳۷] در ۱۸۵۵ روبرت بونزن و آگوستس متیسن از راه برق‌کافت لیتیم کلرید مقدارهای بیشتری از این عنصر را جدا کردند.[۲۸] ادامهٔ تلاش‌ها برای جداسازی بیشتر لیتیم از نمک‌هایش باعث دست یافتن به روش صنعتی این جداسازی در سال ۱۹۲۳ توسط یک تولیدکنندهٔ آلمانی به نام Metallgesellschaft AG شد. این تولیدکننده برای این هدف به برق‌کافت آمیخته‌ای از لیتیم کلرید و پتاسیم کلرید پرداخت
  14. هلیم هلیوم (Helium) با نشان شیمیایی He یک عنصر شیمیایی با عدد اتمی ۲ و وزن اتمی ۴٫۰۰۲۶۰۲ است. این عنصر، بی بو، بی رنگ، بی مزه، غیرسمّی، از دیدگاه شیمیایی بی اثر و تک اتمی است که در جدول تناوبی در بالای گروه گازهای نجیب جا دارد.دمای ذوب و جوش این ماده در میان دیگر عنصرها بسیار پایین است به همین دلیل در دمای اتاق و البته در بیشتر موارد به صورت گازی است مگر شرایط بسیار ویژه‌ای بر آن گذرانده شود. هلیم بعد از هیدروژن دومین عنصر سبک کیهان است و از لحاظ فراوانی هم باز بعد از هیدروژن در جایگاه دوم قرار می‌گیرد گرچه باوجود کاربردهای بسیار مهم و حیاتی که دارد بر روی زمین بسیار کمیاب است. نزدیک به ۲۴٪ از جرم گیتی سهم این عنصر است که این مقدار بیش از ۱۲ برابر ترکیب تمام عنصرهای سنگین است. هلیم به همان صورت که در خورشید و مشتری یافت می‌شود در جهان پیدا می‌شود و این به دلیل انرژی بستگی (به ازای هر هسته) بسیار بالای هلیم-۴ نسبت به سه عنصر دیگر پس از آن در جدول تناوبی است. بیشتر هلیم موجود در گیتی، هلیم-۴ است و گمان آن می‌رود که در جریان مه بانگ پدید آمده باشد. امروزه با کمک واکنش‌های همجوشی هسته‌ای در ستاره‌ها، گونه‌های تازه‌ای از هلیم ساخته شده‌است. واژهٔ هلیوم از واژهٔ یونانی هلیوس به معنای «ایزد خورشید» گرفته شده‌است. زمانی که هنوز هلیم شناخته نشده بود، ستاره‌شناس فرانسوی ژول ژانسن در جریان خورشیدگرفتگی سال ۱۸۶۸ برای نخستین بار در طیف‌سنجی نور خورشید، خط زرد طیفی هلیم را دید; برای همین، هنگامی که از نخستین کسانی که هلیم را شناسایی کردند یاد می‌شود نام ژول ژانسن در کنار نام نورمن لاکیر جای می‌گیرد. در جریان همان خورشیدگرفتگی، نورمن لاکیر پیشنهاد کرد این خط زرد می‌تواند به دلیل یک عنصر تازه باشد. دو شیمیدان سوئدی با نام‌های پر تئودر کلیو و نیلز آبراهام لانگلت در سال ۱۸۹۵ این عنصر را شناسایی و اعلام کردند. آن‌ها هلیم را از سنگ کلویت که معدن اورانیم است بدست آوردند. در سال ۱۹۰۳ منابع بزرگ هلیم در میدان‌های گازی ایالات متحده پیدا شد که یکی از بزرگترین منابع این گاز است. یکی از کاربردهای مهم هلیم در سرماشناسی است. نزدیک به یک-چهارم هلیم تولیدی در این زمینه بکار می‌رود. ویژگی خنک سازی هلیم به ویژه در خنک کردن آهن‌رباهای ابررسانا مهم است. این آهن رباها به صورت تجاری در اسکنرهای ام آر آی کاربرد دارد. کاربرد صنعتی دیگر هلیم در فشار وارد کردن برای نمونه به عنوان گاز تخلیه کننده‌است. همچنین به عنوان هوای محافظ درجوشکاری با قوس الکتریکی، در فرایندهایی مانند کشت بلورها در ساخت قرص‌های سیلیسیم از این گاز بهره برده می‌شود. نزدیک به نیمی از هلیم تولیدی در این زمینه کاربرد دارد. یکی دیگر از کاربردهای شناخته شدهٔ هلیم در ویژگی بالابری در بالون‌ها و کشتی‌های هوایی است.[۲] تنفس حجم اندکی از گاز هلیم می‌تواند برای چندی در کیفیت و زنگ صدای انسان تاثیر بگذارد. این اثرگذاری تنها از آن هلیم نیست بلکه هر گازی که چگالی متفاوتی با هوا داشته باشد از این ویژگی برخوردار است. در پژوهش‌های دانشگاهی رفتار دو فاز سیال هلیم-۴ (هلیمI و هلیمII) در بحث‌های مربوط به مکانیک کوانتوم و یا پژوهش دربارهٔ پدیده‌هایی مانند ابررسانایی که با دماهای نزدیک به صفر مطلق در ماده کار می‌کند، مهم است. هلیم در هواکُرهٔ زمین بسیار کمیاب است (نزدیک به ۰٫۰۰۰۵۲٪ حجمی) بیشتر هلیومی که در خاک زمین پیدا می‌شود در اثرواپاشی هسته‌ای طبیعی در عنصرهای سنگین پرتوزا مانند اورانیم و توریم پدید آمده‌است؛ به این ترتیب که در اثر واپاشی،ذره‌های بتا از عنصر تابیده شده و هستهٔ هلیم-۴۴ بدست آمده‌است. هلیم بدست آمده از واپاشی به آسانی به صورت فشرده با درصدی نزدیک به ۷٪ حجمی، در دام گاز طبیعی گرفتار می‌شود. سپس می توان با روش‌های صنعتی و به صورت تجاری با کاهش دمای آمیختهٔ هلیم و گاز طبیعی، هلیم را از دیگر گازها جدا ساخت. این روش تقطیر جزء به جزء نام دارد. پیشینه نخستین نشانهٔ هلیم در ۱۸ اوت سال ۱۸۶۸ به صورت یک میلهٔ زرد رنگ در طول موج ۵۸۷٫۴۹ نانومتر در طیف سنجی فام‌سپهرخورشید دیده شد. این خط زرد رنگ را ستاره‌شناس فرانسوی ژول ژانسن در هنگام یک خورشیدگرفتگی کامل در گونتور هندشناسایی کرد.[۳][۴] نخست گمان برده شد که شاید این خط زرد، سدیم است. در ۲۰۰ اکتبر همان سال، ستاره‌شناس انگلیسی، نورمن لاکیر یک خط زرد رنگ در طیف سنجی نور خورشید پیدا کرد و چون این خط نزدیک به خط‌های شناخته شدهٔ D۱و D۲ سدیم بود، آن را D۳ خط‌های فرانهوفر نامید.[۵] او حدس زد که این خط باید توسط یک عنصر درون خورشید که در زمین ناشناخته‌است، پدید آمده باشد. لاکیر و شیمیدان انگلیسی ادوارد فرانکلند واژهٔ یونانی ἥλιος (هلیوس) به معنی «خورشید» را برای این عنصر برگزیدند.[۶][۷][۸] خط‌های طیفی هلیم در ۱۸۸۲، فیزیکدان ایتالیایی، لویجی پالمیری، هنگامی که خط‌های طیفی D۳گدازههای آتشفشان وزوو را پردازش می‌کرد توانست برای نخستین بار هلیم را در زمین شناسایی کند.[۹] در ۲۶ مارس ۱۸۹۵ شیمیدان اسکاتلندی ویلیام رمزی توانست، هلیم کانی کلویت را با کمک اسیدهای معدنی، به دام اندازد. کلویت آمیخته‌ای از اورانیت و دست کم ۱۰۰٪عنصرهای خاکی کمیاب است. رمزی در جستجوی آرگون بود اما پس از جداسازینیتروژن و اکسیژن از گاز آزاد شده با کمک اسید سولفوریک، در طیف سنجی خود به یک خط زرد روشن رسید که با خط D۳ دیده شده در طیف سنجی خورشید هماهنگ بود.[۵][۱۰][۱۱][۱۲] این نمونه‌ها از سوی لاکیر و فیزیکدان بریتانیایی، ویلیام کروکز به عنوان هلیم شناسایی شد. در همان سال به صورت مستقل، دو شیمیدان با نام‌های پر تئودر کلیو و نیلز آبراهام لانگلت، دراوپسالای سوئد توانستند هلیم کلویت را به دام اندازند. آن‌ها به اندازهٔ کافی این گاز را جمع آوری کردند که بشود وزن اتمی آن را دقیق بدست آورد.[۴][۱۳][۱۴] دانشمند آمریکایی زمین‌شیمی، ویلیام فرانسیس هیله‌براند پیش از دست آورد رمزی، هنگام طیف سنجی نمونه کانی‌های اورانیت دریافته بود که خط‌های طیفی غیرمعمولی در نتیجه‌هایش پیدا می‌شود. اما هیلبرند گمان کرد که این خط‌های طیفی مربوط به نیتروژن است. نامهٔ تبریک او به رمزی چیزی نزدیک به یک کشف علمی در نظر گرفته می‌شود.[۱۵] در سال ۱۹۰۷ ارنست رادرفورد و توماس رویدز نشان دادند که ذره‌های آلفا همان هستهٔ هلیم اند. آن‌ها برای این کار، اجازه دادند تا ذره‌ها در دیوار شیشه‌ای نازک یک لولهٔ تهی نفوذ کند. سپس لوله را تخلیه کردند تا گاز تازهٔ جمع شده در آن را طیف سنجی کنند. در سال ۱۹۰۸ یک فیزیکدان هلندی به نام هایک کامرلینگ اونس توانست دمای هلیم را به زیر یک کلوین برساند و آن را مایع کند.[۱۶] او در ادامه تلاش کرد تا دمای هلیم را پایین تر آورد و آن را جامد کند اما کامیاب نشد. دلیل ناکامی او این بود که هلیم دارای نقطهٔ سه‌گانه نیست یعنی دارای دمایی نیست که در آن حالت‌های جامد، مایع و گازی در تعادل باشند. پس از چند سال، در ۱۹۲۶ ویلم هندریک کیزوم که دانشجوی اونس بود توانست 1 cm۳ هلیم را با افزودن فشار، جامد کند.[۱۷] در ۱۹۳۸، فیزیکدان روس، پیوتر کاپیتسا دریافت که در دمای نزدیک به صفر مطلق، هلیم-۴ تقریباً هیچ گرانروی ندارد، امروزه به این پدیده ابرروانروی می گوییم.[۱۸] این پدیده با چگالش بوز-اینشتین مرتبط است. در ۱۹۷۲ همین پدیده در هلیم-۳ هم دیده شد، اما این بار در دمایی بسیار نزدیک تر به صفر مطلق. دانشمندان آمریکایی داگلاس دین اشرفت، دیوید موریس لی و رابرت کلمن ریچاردسون کسانی بودند که به ابرروانروی در هلیم-۳ پی بردند. گمان آن می‌رود که این پدیده در هلیم-۳ به جفت فرمیونها در ساخت بوزون، در برابر جفت‌های کوپرالکترون‌ها که پدیدآورندهٔ ابررسانایی است، ارتباط داشته باشد.[۱۹] حالت‌های گازی و پلاسما[ویرایش] لولهٔ هلیم که به شکل نماد شیمیایی این عنصر درآورده شده‌است. هلیم، پس از نئون، کم واکنش ترین گاز نجیب و البته دومین عنصر کم واکنش پذیر در میان همهٔ عنصرها است.[۲۰] این گاز کم واکنش، در همهٔ شرایط استاندارد به صورت تک‌اتمی باقی می‌ماند. هلیم به دلیل داشتن جرم مولی نسبتاً پایین، دارای رسانش گرمایی و ظرفیت گرمایی بالایی است و سرعت صدا هم در آن، در حالت گازی، از هر گاز دیگری به جز هیدروژن، بالاتر است. همچنین به دلیل همانند و به دلیل کوچکی اندازهٔ اتم هلیم، نرخ پخش در اجسام جامد، سه برابر بیشتر از نرخ پخش هوا و برابر با ۶۵٪ نرخ پخش هیدروژن است.[۵] هلیم نسبت به دیگر گازهای تک اتمی از همه کمتر در آب حل می‌شود.[۲۱] و نسبت به دیگر گازها، می توان گفت یکی از کم حل شدنی ترین گازها است؛ ضریب حلالیت این گاز 0.70797 x۲/۱۰−۵ است که از CF۴ و SF۶ و C۴F۸ که به ترتیب دارای میزان حلالیت‌های ۰٫۳۸۰۲۲ و ۰٫۴۳۹۴ و 0.2372 x۲/۱۰−۵ اند، بیشتر است (مول).[۲۲] ضریب شکست هلیم بیش از هر گاز دیگری به یک نزدیک است.[۲۳] ضریب ژول-تامسون هلیم در دمای معمولی پیرامونش، منفی است به این معنی که اگر اجازه دهیم این گاز آزدانه افزایش حجم پیدا کند، گرم تر می‌شود. اما اگر هلیم در زیر دمای واژگون ژول-تامسون (در حدود ۳۲ تا ۵۰۰ کلوین در یک اتمسفر) باشد، اگر اجازه داشته باشد آزادانه افزایش حجم پیدا کند، دمای آن پایین می‌آید.[۵] با توجه به این ویژگی اگر دمای هلیم از این دما پایین تر آماده باشد، می توان با افزایش حجم، آن را خنک و مایع کرد. بیشتر هلیم فرازمینی (بیرون از کرهٔ زمین) در حالت پلاسما یافت می‌شود. در این حالت، ویژگی‌های ماده بسیار متفاوت از ویژگی‌های حالت اتمی آن است. در حالت پلاسما، الکترون‌ها دیگر در بند هسته نیستند درنتیجه دارای رسانایی الکتریکی بسیار بالایی خواهد بود حتی اگر تنها بخشی از آن یونی شده باشد. ذره‌های باردار به شدت از میدان مغناطیسی و الکتریکی پیرامون تاثیر می‌پذیرند. برای نمونه در بادهای خورشیدی با هیدروژن یونی، ذره‌ها با مغناط‌کرهٔ زمین اندرکنش پیدا می‌کند و باعث پدید آمدن شفق قطبی و جریان بیرکلند می‌شود. ایزوتوپ نوشتار اصلی: ایزوتوپ‌های هلیم تا کنون ۸ ایزوتوپ برای هلیم پیدا شده‌است. که از میان آنها هلیم-۳ و هلیم-۴ تنها ایزوتوپ‌های پایدار آن اند. در هواکرهٔ زمین در برابر هر یک اتم هلیم-۳ یک میلیون هلیم-۴ وجود دارد.[۴]برخلاف بیشتر عنصرها، فراوانی ایزوتوپ‌های هلیم بسته به منبع تولید و فرایند پدیداری شان بسیار متفاوت است. فراوان ترین ایزوتوپ آن، هلیم-۴ در زمین از راه واپاشی آلفای عنصرهای پرتوزای سنگین تر تولید می‌شود. پرتوهای آلفای تابیده شده همگی هسته‌های یونیزه شدهٔ هلیم-۴ اند. هلیم-۴ به طرز غیرمعمولی هستهٔ پایداری دارد چون ذره‌های هسته‌ای آن از آرایش الکترونی پایداری برخوردازند. این ایزوتوپ‌ها در جریان هسته‌زایی مهبانگ به فراوانی تولید شدند. هلیم-۳ به مقدار بسیار ناچیز یافت می‌شود که بیشتر آن از هنگامهٔ ساخت زمین به جای مانده. گاهی هم هلیم گیر افتاده در گرد و غبار کیهانی هم وارد زمین شده‌است.[۲۹] همچنین در اثر واپاشی بتای تریتیوم هم اندکی هلیم-۳ تولید می‌شود.[۳۰] در سنگ‌های پوستهٔ زمین ایزوتوپ‌هایی از هلیم پیدا می‌شود که نسبت یک به ده دارد با توجه به این نسبت‌ها می توان دربارهٔ منشا سنگ‌ها و ساختار گوشتهٔ زمین پژوهش کرد.[۲۹] هلیم بیش از همه به عنوان محصول واکنش‌های همجوشی در ستاره‌ها پیدا می‌شود. بنابراین در محیط‌های میان ستاره‌ای نسبت هلیم-۳ به هلیم-۴ نزدیک به صد برابر بیشتر از نسبت آن در زمین است.[۳۱] در ماده‌های فرازمینی مانند سنگ‌های موجود در ماه یا سیارکها می توان ردّ پای هلیم-۳۳ را از هنگامی که در اثر بادهای خورشیدی پرتاب شدند، پیدا کرد. غلظت هلیم-۳ موجود در ماه، ۰٫۰۱ ppm است (یک بخش در میلیون) که بسیار بالاتر از مقدار آن، ۵ ppt در هواکرهٔ زمین است (یک بخش در تریلیون).[۳۲][۳۳] دسته‌ای از جملهٔ آن‌ها جرارلد کالسینسکی در سال ۱۹۸۶ پیشنهاد دادند[۳۴] که در سطح ماه جستجو شود و از معدن‌های هلیم-۳۳ آن برای واکنشهمجوشی هسته‌ای بهره برداری شود. هلیم-۴ مایع را می توان با کمک کولرهای آبی ویژه تا نزدیک به ۱ کلوین سرد کرد. روش سردسازی هلیم-۳ مانند هلیم-۴ است با این تفاوت که هلیم-۳ نقطهٔ جوش پایین تری، نزدیک به ۰٫۲ کلوین دارد و این فرایند در سردساز هلیم-۳ روی می‌دهد. اگر بخواهیم مخلوطی از هلیم-۳ و هلیم-۴ با نسبت‌های برابر در زیر ۰٫۸۸ کلوین داشته باشیم این دو به به دلیل ناهمانندی به صورت دو بخش مخلوط نشدنی از هم جدا می‌شوند (اتم‌های هلیم-۴ را بوزونها تشکیل می‌دهد در حالی که در هلیم-۳ فرمیونها سازندهٔ اتم‌هایند.[۵]) این ویژگی هلیم در یخچال‌های رقیق‌سازی برای رسیدن به دمای چند میلی کلوین به کار می‌آید. می توان به صورت آزمایشگاهی هم ایزوتوپ هلیم درست کرد اما این ایزوتوپ‌ها خیلی زود به دیگر ماده‌ها دگرگون می‌شوند. برای نمونه می توان از هلیم-۵ یاد کرد که دارای کوتاه تریننیمه‌عمر، ۷٫۶×۱۰−۲۲ ثانیه‌است. پس از آن هلیم-۶ است که تابش بتا و نیمه عمر ۰٫۸ ثانیه دارد. هلیم-۷ ذرات بتا و پرتوی گاما می تاباند. هلیم-۷ و هلیم-۸۸ هر دو در شرایط ویژهٔ واکنش‌های هسته‌ای پدید می‌آیند.[۵] هلیم-۶ و هلیم-۸ هر دو با نام Nuclear haloo هم شناخته شده‌اند. به این معنی که شعاع بدست آمده برای آنها بسیار بیشتر از مقدار پیشبینی شده توسط مدل‌های اندازه گیری (برای نمونه liquid drop model) استپپ
  15. هیدروژن هیدروژن یا آبزا (به انگلیسی: Hydrogen)، با نماد شیمیایی H نام یک عنصر شیمیایی در جدول تناوبی با عدد اتمی ۱ است.[۴] وزن اتمی این عنصر ۱٫۰۰۷۹۴u است. هیدروژن سبک‌ترین عنصر در جهان است و بیش از دیگر عنصرها می‌توان آن را به صورت آزاد در طبیعت پیدا کرد. می‌توان گفت نزدیک به ۷۵۵٪ از جرم جهان از هیدروژن ساخته شده‌است.[۵] برخی جرم‌های آسمانی مانند کوتولهٔ سفید و یاستاره‌های نوترونی از حالت پلاسمای هیدروژن ساخته شده‌اند؛ ولی در طبیعت روی زمین به سختی می‌توان تک اتم هیدروژن را پیدا کرد. ایزوتوپی از هیدروژن که بیشتر دیده می‌شود، پروتیوم نام دارد (بیشتر از نماد آن۱H یاد می‌شود تا نام آن) این ایزوتوپ، یک پروتون دارد و نوترون ندارد و در ترکیب‌های یونی می‌تواند بار منفی (آنیون هیدرید با نماد -H) به خود بگیرد. همچنین بار مثبت آن نیز به صورت +H یافت می‌شود که در این صورت تنها از یک پروتون ساده ساخته شده‌است. البته در حقیقت بدست آوردن کاتیون هیدروژن در ترکیب‌های پیچیده تری ممکن می‌شود. عنصر هیدروژن با بیشتر عنصرها می‌تواند ترکیب شود و می‌توان آن را در آب، تمامی ترکیب‌های آلی و موجودات زنده پیدا کرد. این عنصر در واکنش‌های اسید و قلیایی در بسیاری واکنش‌ها با داد و ستد پروتون میان مادهٔ حل شدنی و حلال نقش مهمی از خود نشان می‌دهد. هیدروژن به عنوان ساده ترین عنصر شناخته شده در دانش نظری بسیار کمک کار بوده‌است، برای نمونه از آن در حل معادلهٔ شرودینگر و یا در مطالعهٔ انرژی و پیوند و در نهایت پیشرفت دانش مکانیک کوانتوم نقش کلیدی داشته‌است. گاز هیدروژن (با نماد H۲) نخستین بار در سدهٔ ۱۸ میلادی به صورت آزمایشگاهی از واکنش اسیدهای قوی با فلزهایی مانند روی بدست آمد (۱۷۶۶ تا ۱۷۸۱). هنری کاوندیش نخستین کسی بود که دریافت گاز هیدروژن برای خود، یک مادهٔ جداگانه‌است.[۶] و از سوختن آن آب پدید می‌آید. دلیل نامگذاری هیدروژن هم همین ویژگی آن است به معنی آب‌ساز در زبان یونانی. در شرایط استاندارد دما و فشار هیدروژن عنصری است بی‌رنگ، بی‌بو، بی‌مزه، نافلز، غیرسمّی یک ظرفیتی، گازی دو اتمی، بسیار آتش‌گیر و با فرمول شیمیایی H۲. در صنعت برای تولید هیدروژن از گاز طبیعی بهره می‌برند و کمتر به الکترولیز آب روی می‌آورند.[۷] بیشتر هیدروژن تولیدی در نزدیکی محل تولید، در فرایند سوخت سنگواره‌ای (مانند کراکینگ) و تولید آمونیاک برای ساخت کود شیمیایی، مورد بهره‌برداری قرار می‌گیرد. امروزه دانشمندان در تلاش اند تا جلبک‌های سبز را در تولید هیدروژن بکار ببندند. در دانش فلزشناسی، تردی هیدروژنی بسیاری فلزها مورد بررسی است[۸] تا با کمک آن در طراحی لوله‌ها و مخزن‌ها دگرگونی‌هایی پدید آورند.[۹] ویژگی‌ها گاز هیدروژن (دی‌هیدروژن یا مولکول هیدروژن)[۱۰] بسیار آتش‌گیر است و می‌تواند در هوا و در بازهٔ گسترده‌ای از غلظت، میان ۴٪ تا ۷۵٪ حجمی، بسوزد.[۱۱] آنتالپی استاندارد سوختن برای هیدروژن ۲۸۶ کیلوژول بر مول است:[۱۲] 2 H۲(g) + O۲(g) → 2 H۲O(l) + 572 kJ (286 kJ/mol) اگر هیدروژن با هوا آمیخته شود و غلظت آن میان ۴ تا ۷۴ درصد باشد و یا آمیزه‌ای از هیدروژن و کلر با درصد ۵ تا ۹۵۵ درصد می‌تواند ماده‌ای انفجاری را پدید آورد. این آمیزه‌های گازی با یک جرقه، کمی گرما یا نور خورشید بی درنگ منفجر می‌شود. دمای خودآتشگیری هیدروژن، دمایی که هیدروژن در آن خود به خود در هوا آتش می‌گیرد، ۵۰۰ درجهٔ سانتیگراد یا ۹۳۲ فارنهایت است.[۱۳] از شعلهٔ سوختن هیدروژن-اکسیژن خالص پرتوهای فرابنفش تابیده می‌شود که برای چشم ناپیدایند. مانند شعله‌ای که در موتور اصلی شاتل فضایی در اثر سوختن هیدروژن-اکسیژن پدید می‌آید. برای ردیابی نشتی در هیدروژن در حال سوختن نیاز به ابزارهای ردیابی شعله داریم، چنین نشتی‌هایی می‌توانند بسیار خطرناک باشند. فاجعهٔ آتش‌گیری کشتی هوایی هیندنبرگ و سقوط آن یک نمونهٔ مصیبت‌بار از سوختن هیدروژن است دلیل این آتش‌سوزی مورد بررسی است اما شعله و آتشی که از بیرون دیده شد به دلیل سوختن دیگر مواد روی این کشتی هوایی بود.[۱۴] چون هیدروژن سبک است و در هوا شناور می‌شود شعلهٔ آتش هیدروژن خیلی زود بالا رفت و نسبت به سوخت‌های هیدروکربنی خرابی کمتری به بار آورد. دو-سوم سرنشینان این فضاپیما از آتش‌سوزی جان سالم به در بردند. بیشتر کشته‌ها به دلیل سقوط و یا آتش‌گیری سوخت دیزل بود.[۱۵] H۲ می‌تواند با هر عنصر اکسید شده‌ای وارد واکنش شود همچنین می‌تواند در دمای اتاق به صورت خود به خودی و البته خطرآفرین با کلر و فلوئور واکنش دهد و هالیدهای هیدروژن، هیدروژن کلرید وهیدروژن فلوئورید را پدید آورد. این هالیدها خود اسیدهای خطرناکی اند.[۱۶] تراز انرژی الکترونینوشتار اصلی: اتم هیدروژن نگاره‌ای از اتم هیدروژن که در آن بزرگی پروتون مرکزی و قطر اتم، هر دو نشان داده شده‌است. قطر اتم تقریباً دو برابر شعاع بدست آمده توسط مدل بور است. (مقیاس این نگاره دقیق نیست) تراز انرژی الکترون در اتم هیدروژن در پایین ترین سطح خود یا حالت صفر، ۱۳٫۶- الکترون‌ولتاست؛ که برابر است با یک فوتون فرابنفش با طول موجی نزدیک به ۹۲ نانومتر.[۱۷] تراز انرژی هیدروژن را می‌توان با کمک مدل اتمی بور، نزدیک به دقیق بدست آورد. در مدل بور فرض بر این است که الکترون‌ها در اتم مانند زمین که به گِرد خورشید می‌گردد، به گِرد پروتون (هستهٔ اتم) می‌چرخند. البته نیروی الکترومغناطیسی میان الکترون‌ها و پروتون‌ها ربایش پدید می‌آورد مانند سیاره‌ها که به خاطر نیروی گرانش سوی ستاره‌ها رباییده می‌شوند. در دوران آغازین مکانیک کوانتوم، چنین انگار شده بود که تکانهٔ زاویه‌ای کمیتی گسسته‌است درنتیجه الکترون در مدل بور اجازه داشت در فاصله‌های مشخصی از پروتون جای گیرد و درنتیجه انرژی آن هم با مقدارهای مشخصی برابر می‌شد.[۱۸] برای دریافت توضیح دقیق تری دربارهٔ اتم هیدروژن باید به رفتار آن در مکانیک کوانتوم نگاه کرد. با توجه به معادلهٔ شرودینگر و فرمول انتگرالی فاینمن می‌توان رفتار احتمالاتی الکترون به گِرد پروتون را محاسبه کرد.[۱۹] برپایهٔ مکانیک کوانتوم، الکترون در یک اتم هیدروژن در حالت تراز صفر، هیچگونه تکانهٔ زاویه‌ای ندارد، تفاوت میان همانندسازی گردش الکترون‌ها به منظومهٔ خورشیدی و آنچه در عمل رخ می‌دهد اینجا است. ساختار مولکولی نخستین نشانه‌های دیده شده در هیدروژن مایع در اتاقک حباب در بواترن دو اسپین متفاوت برای همپارهای مولکول دو اتمی هیدروژن وجود دارد که در آن، تفاوت در اسپینهسته‌ها نسبت به یکدیگر است.[۲۰] در ساختار راست‌هیدروژن (اورتوهیدروژن) اسپین دو پروتون هم‌سو است و با عدد کوانتومی اسپین مولکول ۱ (½+½) یک حالت سه‌گانه می‌سازد. در پاراهیدروژن اسپین‌ها ناهم‌سو است درنتیجه با عدد کوانتومی اسپین ۰ (½–½) یک یگانه را می‌سازد. در دما و فشار استاندارد، ساختار ۲۵٪ از گاز هیدروژن به صورت پارا و ۷۵٪ آن به صورت راست یا اورتو است که به آن «ساختار معمولی» هم گفته می‌شود.[۲۱] نسبت تعادلی هیدروژن پارا به راست (اورتو) به دمای آن بستگی دارد اما چون ساختار راست یک حالت برانگیخته است و تراز انرژی بالاتری نسبت به پارا دارد، ناپایدار است و نمی‌توان آن را پالایید. در دمای بسیار پایین می‌توان گفت حالت تعادل تنها از پارا ساخته شده‌است. ویژگی‌های گرمایی پاراهیدروژن پالاییده در حالت‌های گازی و مایع، با ساختار معمولی بسیار متفاوت است و این از آنجا است که ظرفیت گرمایی گردشی آن‌ها متفاوت است.[۲۲] تفاوت‌های پارا و راست در مولکول‌های دیگری که هیدروژن دارند و یا در گروه‌های عاملی نیز دیده می‌شود. برای نمونه آب و متیلن چنین اند اما این تفاوت در ویژگی‌های گرمایی آن‌ها بسیار ناچیز است.[۲۳] برای نمونه نقطهٔ ذوب و جوش پاراهیدروژن ۰٫۱۱ کلوین از هیدروژن راست (اورتو) پایین‌تر است. با افزایش دما، تغییر ویژگی‌های هیدروژن از پارا به راست (اورتو) افزایش می‌یابد و پس از اندکی H۲ فشرده سرشار از ساختار پُرانرژی اورتو می‌شود، ساختاری که با کندی بسیار به ساختار پارا باز می‌گردد.[۲۴] نسبت اورتو/پارا در هیدروژن فشرده، نکتهٔ کلیدی در آماده‌سازی و ذخیرهٔ هیدروژن مایع است که باید آن را در نظر داشت. فرایند دگرگونی هیدروژن از راست (اورتو) به پارا گرمازا است و آنقدر گرما تولید می‌کند که باعث بخار شدن بخشی از هیدروژن مایع شود. در این فرایند از آسان‌گرهایی مانند زغال فعال، اکسید آهن(III)، آزبست پلاتینی، برخی فلزهای کمیاب، ترکیب‌های اورانیوم، اکسید کروم(III) و برخی ترکیب‌های نیکل کمک گرفته می‌شود.[۲۵] این آسان‌گرها هنگام خنک سازی هیدروژن افزوده می‌شوند.[۲۶] ایزوتوپ‌ها نوشتار اصلی: ایزوتوپ‌های هیدروژن پروتیوم، معمولی‌ترین ایزوتوپ هیدروژن فاقد نوترون است گرچه دو ایزوتوپ دیگر به نام دوتریوم دارای یک نوترون و تریتیوم رادیو اکتیو دارای دو نوترون، وجود دارند. دو ایزوتوپ پایدار هیدروژن پروتیوم(H-1) و دیتریوم(D، H-۲) هستند. دیتریوم شامل ۰٫۰۱۸۴-۰٫۰۰۸۲۲٪ درصد کل هیدروژن است (آیوپاک)؛ نسبتهای دیتریوم به پروتیوم با توجه به استاندارد مرجع آب VSMOW اعلام می‌گردد. تریتیوم(T یا H-33)، یک ایزوتوپ پرتوزا (رادیواکتیو) دارای یک پرتون و دو نوترون است. هیدروژن تنها عنصری است که ایزوتوپ‌های آن اسمی مختلفی دارند پیشینه شناسایی هیدروژن و دست‌آوردهای پس از آن[ویرایش]در سال ۱۶۷۱، رابرت بویل دریافت و توضیح داد که از واکنش میان آهن و یک اسید رقیق باعث تولید گاز هیدروژن می‌شود.[۴۲][۴۳] پس از او در سال ۱۷۶۶ هنری کاوندیش نخستین کسی بود که گاز هیدروژن را به عنوان یک مادهٔ جداگانه شناخت. ماده‌ای که نتیجهٔ واکنش شیمیایی میان فلز و اسید بوده و البته آتش‌گیر نیز بوده‌است برای همین وی نام «هوای آتش‌گیر» را بر آن نهاد. او گمان برد «هوای آتش‌گیر» در حقیقت همان مادهٔ افسانه‌ای «آتش‌دوست» یا phlogiston است.[۴۴][۴۵] آزمایش‌های پس از آن در سال ۱۷۸۱۱ نشان داد که از سوختن این گاز، آب پدید می‌آید. کاوندیش به عنوان کسی که برای نخستین بار هیدروژن را به عنوان یک عنصر دانست، شناخته می‌شود.[۴۶][۴۷] در سال ۱۷۸۳ لاوازیه و لاپلاس هنگامی که یافته‌های کاوندیش را آزمودند و دیدند که از سوختن این گاز، آب پدید می‌آید به پیشنهاد لاوازیه نام هیدروژن را برای آن برگزیدند.[۴۷] هیدروژن به معنی سازندهٔ آب یا آبزا، از واژهٔ یونانی ὕδρω یا hydro به معنی «آب» و γενῆς یا genes به معنی «سازنده» ساخته شده‌است.[۴۸] لاوازیه در آزمایش‌های سرشناس خود دربارهٔ بقای ماده، از واکنش میان بخار آب با فلز آهنی که در آتش به شدت داغ و دچار تابش شده بود، به تولید هیدروژن دست یافت. اکسید کردن آهن در یک فرایند بدون هوا با کمک پروتون‌های آب در دمای بسیار بالا از واکنش‌های زیر پیروی می‌کند: Fe + H۲O → FeO + H۲ 2 Fe + 3 H۲O → Fe۲O۳ + 3 H۲ 3 Fe + 4 H۲O → Fe۳O۴ + 4 H۲ زیرکونیم و بسیاری دیگر از فلزها اگر همین فرایند را با آب داشته باشند باز به تولید هیدروژن می‌رسند. نخستین بار در سال ۱۸۹۸ جیمز دیوئر توانست هیدروژن را در فرایند سرمایش بازسازانه و با کمک چندی از ابتکارهای خودش مانندفلاسک خلاء مایع کند.[۴۷] او یک سال بعد توانست هیدروژن را جامد کند.[۴۷] در دسامبر ۱۹۳۱، هارولد یوری توانست دوتریوم و پس از او در ۱۹۳۴ ارنست رادرفورد، مارک اولیفانت و پاول هارتک توانستند تریتیوم را بدست آورند.[۴۶] در ادامه، آب سنگین که به جای هیدروژن معمولی از دوتریوم ساخته شده را گروه هارولد یوری در ۱۹۳۲ بدست آوردند.[۴۷] در سال ۱۸۰۶ فرانسوآ ایزاک دو ریواز نخستین ماشین درون‌سوز با سوخت آمیزه‌ای از هیدروژن و اکسیژن را ساخت و ادوارد دانیل کلارک لوله‌های دم دهندهٔ هیدروژن را در سال ۱۸۱۹۹ درست کرد. روشنایی کلسیم و لامپ دوبراینر هم نخستین بار در سال ۱۸۲۳ درست شدند.[۴۷] نخستین نسل کشتی هوایی در آسمان نخستین بادکنک هیدروژنی را ژاک شارل در ۱۷۸۳ پدید آورد،[۴۷] اما آنری ژیفار نخستین کسی بود که توانست از این بادکنک‌های هیدروژنی یک وسیلهٔ جابجایی در آسمان بسازد و به اندازهٔ کافی در هوا بالا رود. او در سال ۱۸۵۲ به این کامیابی دست یافت.[۴۷] پس از آنفردیناند زپلین آلمانی پیشنهاد ساخت یک کشتی پرنده را داد و در سال ۱۹۰۰۰ نخستینزپلین در آسمان به پرواز در آمد.[۴۷] با آمدن این ابزار مسافرت‌های هوایی ممکن شد تا آنجا که از سال ۱۹۱۰ تا ۱۹۱۴ که جنگ جهانی اول آغاز شد، ۳۵،۰۰۰۰ مسافر بدون هیچ حادثهٔ جدی در آسمان جابجا شدند. در طول جنگ هم این ابزار به عنوان دیده بان و یا بمب افکن کاربرد داشت. کشتی‌های هوایی بریتانیایی آر۳۴ که در سال ۱۹۱۹ ساخته شد می‌توانست عرضاقیانوس اطلس را بدون توقف طی کند. پس از آن در دههٔ ۱۹۲۰ پروازهای مرتب برای مسافرین فراهم شد. با شناسایی گاز هلیم توسط آمریکایی‌ها امید آن بود که این مسافرت‌ها از امنیت بیشتری برخوردار شوند. اما دولت آمریکا نپذیرفت که هلیوم را برای این هدف بفروشد. برای همین به ناچار این کشتی‌های فضایی همچنان با هیدروژن کار می‌کردند. کشتی هوایی هیندنبورگ که در ۶ مه ۱۹۳۷۷ در آسمان نیوجرسی آتش گرفت هم با گاز H۲ پرواز می‌کرد.[۴۷] این رویداد به صورت زنده از رادیو پخش می‌شد و از آن فیلم گرفته می‌شد. گمان آن می‌رفت که آتش‌سوزی به دلیل نشت گاز هیدروژن رخ داده‌است اما چندی بعد بررسی‌ها نشان داد که از جرقهٔ میان تارهایآلومینیمی در اثر الکتریسیتهٔ ساکن آتش‌سوزی روی داده‌است اما هر چه بود این رویداد باعث از بین رفتن اعتماد عمومی نسبت به ابزارهای پروازی به کمک گاز هیدروژن شد. در سال ۱۹۷۷ برای نخستین بار از پیل‌های نیکل‌هیدروژن در سامانهٔ ردیابی ماهواره‌ای نیروی دریایی بهره برده شد.[۴۹] برای نمونه درایستگاه فضایی بین‌المللی،[۵۰] اودیسهٔ مریخ[۵۱] و نقشه‌بردار سراسر مریخ،[۵۲] پیل‌های نیکل‌هیدروژن بکار رفته‌است. تلسکوپ فضایی هابل هم در بخش‌هایی از گردشش که فضا تاریک است از نیرو پیل‌های نیکل‌هیدروژن بهره می‌برد. اما این پیل‌ها در مه سال ۲۰۰۹ جایگزین شدند. پیدایشهیدروژن فراوانترین عنصر در جهان است تا آنجا که ۷۵٪ جرم مواد طبیعی از این عنصر ساخته شده و بیش از ۹۰٪ اتم‌های سازندهٔ آنها اتم هیدروژن است و البته گمان آن می‌رود که جرم‌های ناشناخته مانند مادهٔ تاریک و انرژی تاریک هم چنین ساختاری داشته باشند.[۵۵] هیدروژن و ایزوتوپ‌های آن به فراوانی در ستاره‌ها و سیاره‌های غول‌های گازییافت می‌شوند. هیدروژن از راه واکنش‌های پروتون-پروتون و چرخهٔ سی‌ان‌او در همجوشی هسته‌ای نقشی کلیدی در زاییده شدن، درخشان شدن و پُرتوان شدن یک ستاره بازی می‌کند چون ابرهای مولکول هیدروژن رابطه‌ای مستقیم با زایش یک ستاره دارند.[۵۶] در سراسر کیهان، هیدروژن بیشتر در حالت اتمی و یا پلاسمایی دیده می‌شود. در حالت پلاسما ویژگی‌های ماده کاملاً متفاوت از ویژگی‌های آن در حالت مولکولی است چرا که در این وضعیت الکترون و پروتون دیگر در بند یکدیگر نیستند درنتیجه رسانش الکتریکی و تابش بسیار بالایی در ماده رخ می‌دهد (نوری که از خورشید و دیگر ستارگان تابیده می‌شود) و ذره‌های باردار به شدت زیر تاثیر میدان‌های مغناطیسی و الکتریکی قرار دارند. برای نمونهبادهای خورشیدی که با مغناط‌کرهٔ زمین در اندرکنش قرار می‌گیرد و باعث بوجود آمدنشفق قطبی و جریان‌های بیرکلند در زمین می‌شوند، چنین اند. برخلاف فراوانی زیاد هیدروژن در کیهان، غلظت این عنصر در هواکرهٔ زمین بسیار کم است (۱ ppm برحسب حجم) و این بیشتر به دلیل سبکی این گاز نسبت به دیگر گازها است که می‌تواند آسان تر از میدان گرانش زمین بگریزد هیدروژن گازی هم که در زمین یافت می‌شود بیشتر به صورت مولکول دو اتمی H۲ دیده می‌شود. با وجود تمام این توضیح‌ها، از دیدگاه فراوانی، هیدروژن سومین عنصر فراوان در سطح زمین است[۵۷] و این به دلیل حضور آن در بیشتر ترکیب‌های شیمیایی مانند هیدروکربن‌ها و آب است.[۴۰] آب در دسترس ترین سرچشمهٔ هیدروژن در زمین است که از دو بخش هیدروژن و یک بخش اکسیژن (H۲O) ساخته شده‌است. همچنین هیدروژن در بیشتر گونه‌های مواد آلی که در اندام‌های زنده کاربرد دارند پیدا می‌شود، زغال، سوخت فسیلی و گاز طبیعی. متان (CH۴)، که یکی از محصولات فرعی فساد ترکیبات آلی است همگی دارای هیدروژن اند. گاز هیدروژن توسط باکتری‌ها و جلبک‌هاساخته می‌شود و البته یکی از سازندگان طبیعی باد شکم است.[۵۸] هیدروژن از راه‌های گوناگون بدست می‌آید، گذر بخار از روی کربن داغ، تجزیه هیدروکربن بوسیلهٔ حرارت، واکنش هیدروکسید سدیم یاپتاسیم بر آلومینیوم، الکترولیز آب و یا از جابجایی آن در اسیدها توسط فلزات خاص.

درباره نودهشتیا

نودهشتیا اولین کتابخانه مجازی دانلود رمان میباشد که با هدف ترویج فرهنگ کتابخوانی و حمایت از نویسندگان فارسی زبان آغاز به کار کرده است و بیش از یک دهه است در راستای این اهداف در حال فعالیت و خدمت رسانی به هموطنان عزیز است.

امکانات اضافی

×